W 1916 roku Walter Sydney Adams i Alfred Joy odkryli że składnik C, znany też jako YY Geminorum, jest trzecią gwiazdą spektroskopowo podwójną w systemie, zaś w 1926 Hendrik van Gent zauważył, że jest to także gwiazda zmienna zaćmieniowa. Okazało się zatem, że Kastor to gwiazda sześciokrotna.
Charakterystyka fizyczna mały|lewo|Położenie gwiazdy w gwiazdozbiorze Bliźniąt Dwa najjaśniejsze składniki Aa i Ba to białe gwiazdy typu widmowego A. Na niebie dzieli je odległość 5,20 sekundy kątowej (pomiar z 2017 roku), gwiazdy indywidualnie mają obserwowaną wielkość gwiazdową odpowiednio 1,93 i 2,97. Okrążają wspólny środek masy w okresie około 467 lat, ich średnia odległość to 104 jednostki astronomiczne, ale zbliżają się na 71 i oddalają do 138 au. Promieniowanie rentgenowskie pochodzące z tego układu najprawdopodobniej generuje aktywność magnetyczna składników Ab i Bb.
Poniższa tabela zawiera podstawowe informacje o gwiazdach systemu: Parametr Składnik Aa Ab Ba Bb Ca/CbTyp widmowyA1 VM5 VA4 VM0 VM1 VeMasa ()2,74 ± 0,110,37 ± 0,092,26 ± 0,100,53 ± 0,090,5992 ± 0,0047
Systemowi towarzyszy też optyczny towarzysz, Kastor D o wielkości 10,07, oddalony od składnika A o 181,9″ (pomiar z 2012 roku).