W zestawieniu ze złym stanem zdrowia duchownego wszystkie te czynniki sprawiły, iż w 1959 metropolita złożył urząd i wrócił do ZSRR, gdzie dwa lata później zmarł.
Życiorys Edukacja i praca naukowa Urodził się w rodzinie chłopskiej. Był z pochodzenia Ukraińcem. Absolwent seminarium duchownego w Chełmie (dyplom w 1907) i Kijowskiej Akademii Duchownej (w 1911). W seminarium jednym z jego nauczycieli był późniejszy metropolita warszawski i całej Polski Dionizy (Waledyński). Na studia teologiczne zdecydował się mimo faktu, iż jego rodzina nie była religijna.
Po ukończeniu wyższych studiów teologicznych został stypendystą profesorskim, zaś w 1912 docentem w katedrze patrologii i wykładowcą literatury starochrześcijańskiej. Władał językami starogreckim i łaciną, a także językiem polskim i językiem niemieckim. W 1914 uzyskał tytuł naukowy magistra nauk teologicznych za pracę poświęconą eschatologii św. Grzegorza z Nyssy. W 1917 uzyskał tytuł profesora teologii. Pracownikiem naukowym Kijowskiej Akademii Duchownej pozostawał do jej zamknięcia w 1922. Równolegle wykładał historię Bizancjum na Uniwersytecie Kijowskim. W latach 1926–1933 pracował w bibliotece Ukraińskiej Akademii Nauk w dziale starodruków.