mały|Jazda chorągwi Nurchaczego szarżuje na chińską piechotę Ming uzbrojoną w muszkiety. Rysunek z 1635 roku przedstawiający (1619). Manzhou shilu – dokumenty z czasów panowania Nurchaczego W tym samym czasie zwycięstwa Nurhaczego nad siłami cesarstwa Ming pozwoliły mu w 1621 zająć chiński region Liaodong i nową stolicą jego państwa został Liaoyang. W 1625 roku stolica została ponownie przeniesiona, tym razem do Shenyangu, przemianowanego na Mukden (rozkwit). W 1629 Hong Taiji po raz pierwszy zdecydował się skierować swoje chorągwie bezpośrednio przeciwko Chinom. Sforsował obwarowania wielkiego muru i zdobył cztery miasta centralnej równiny: , Qian’an, Zunhua i Yongping. Dwa lata później Mandżurowie zdobyli strategicznie położone niedaleko wybrzeża Dalinghe (współczesne ). W 1636 w jawnym akcie prowokacji Hong Taiji zmienił nazwę dynastii na Qing – dla każdej osoby zapoznanej z chińskim systemem pięciu żywiołów było oczywiste, że Qing, czyli woda, nieuchronnie zgasi ogień, czyli Ming.