XX wieku na Grochowie działał targ koni i bydła, w miejscu, gdzie pod koniec XIX wieku wzniesiono gmach Instytutu Weterynaryjnego; po likwidacji targowiska założono tam park.
W XIX wieku Grochów i okolica słynne były z piwa typu monachijskiego i portera z browaru wybudowanego w latach 50. przez Szweda Karola Osterloffa, który na części gruntów Gocławka i Grochowa rozwinął też produkcję win, wódek, likierów i octu.
W XIX wieku wytwarzano na Grochowie również świece w fabrykach Hocha, Stencla i Maetzego, zapałki w zakładzie Bieńkowskiego oraz skóry w garbarni braci Jeromimów.
8 kwietnia 1916 generał-gubernator Hans Hartwig von Beseler wydał rozporządzenie włączające do Warszawy (od 1 kwietnia 1916) m.in. Grochów I i Grochów II, znajdujące się wówczas w gminie Wawer. Powstał okręg o tej nazwie, obejmujący prawie cały teren obecnej dzielnicy Praga-Południe. Nastąpił szybki wzrost liczby mieszkańców: w 1921 – ok. 6 000, w 1930 – ok. 13 000, w 1938 – ok. 43 200.
Na terenie dawnych manufaktur powstawały nowoczesne zakłady przemysłowe. Przy ul. Terespolskiej mieściły się Państwowe Zakłady Inżynieryjne produkujące samochody i inne pojazdy pod marką PZInż., a przy ul.