J. Karnowski, op. cit., s. 22, 23. Jednakże dopiero lektura „Słownika języka pomorskiego, czyli kaszubskiego” autorstwa Stefana Ramułta, jak sam pisze wywarła na nim „oszałamiające wrażenie”J. Karnowski, op. cit., s. 24. Prawdopodobnie właśnie ta lektura skłoniła J. Karnowskiego do zmiany kierunku studiów, aby móc w pełni poświęcić się badaniem kaszubszczyznyC. Obracht-Prondzyński, op. cit., s. 63. W roku 1908 założył Koło Kaszubologów, skupiające początkowo 34 klerykówJ. Borzyszkowski, Jan Karnowski wśród Kaszubologów, „Pomerania” 1986, nr. 4, s. 3.. Tego samego roku w czasie wakacji, Karnowski spotkał się z Aleksandrem Majkowskim, wówczas literatem i działaczem społeczno-politycznym (prezes – założyciel organizacji studenckiej „Vistula”, redaktor „Gazety Gdańskiej” i „Drużby”) w KościerzynieJ. Borzyszkowski, Jan Karnowski (1886–1939), [w:] „Ludzie Pomorza lat 1920–1939”, seria: „Pomorze Gdańskie”, t. 11, Gdańsk 1977, s. 34.. Spotkanie z Karnowskim zachęciło Majkowskiego do wydania pierwszego numeru „Gryfa”, który dotarłszy do Pelplina stał się codziennym tematem do dyskusji wśród KaszubologówC. Obracht – Prondzyński, op. cit., s. 75;