Mimo to międzynarodowe raporty traktowały te państwa jako „rozwijające się”.
W XXI wieku cztery azjatyckie tygrysy (Hongkong, Singapur, Korea Południowa i Tajwan) zaczęły być postrzegane jako „rozwinięte” regiony, a kraje takie jak Cypr, Izrael, Malta i Słowenia jako „nowo rozwinięte kraje”.
Według Hansa Roslinga pojęcie krajów rozwijających się od lat 80. XX wieku stopniowo traci sens ze względu na zmniejszanie się różnic w oczekiwanej długości życia, dzietności i dochodach.
Lista krajów rozwijających się Poniższe kraje zaliczane są przez Międzynarodowy Fundusz Walutowy do grupy „gospodarki wschodzące i rozwijające się” ().
Krytyka pojęcia W kontrze do teorii rozwoju, z której wywodzi się podział na kraje rozwinięte i rozwijające się, stoi teoria zależności z końca lat 60. XX wieku. Zauważa ona, że rozwój i „niedorozwój” są nierozłączne – rozwój jednych odbywa się bowiem kosztem drugich. Kraje rozwinięte, których gospodarka w dużej części opiera się na usługach i technologii, korzystają ekonomiczne z niskich kosztów produkcji i taniej siły roboczej w krajach rozwijających się. Nierówności między krajami rozwiniętymi i rozwijającymi się w dużej części wynikają z kolonialnych i neokolonialnych zależności.