Nacjonaliści (np. w deklaracjach polskiego Ruchu Narodowego) podkreślają solidarną więź pomiędzy członkami określonego narodu, będącego podstawową wspólnotą społeczno-polityczną i opartą na wspólnej tożsamości narodowej. Solidaryzm ten odrzuca jako szkodliwe koncepcje zakładające dzielenie narodu ze względu na klasy społeczne. Odrzuca też jako antynarodowe doktryny głoszące egoizm etyczny i kapitalistyczny indywidualizm jako destrukcyjne dla życia. Sprzeciwia się on ekonomizmowi i ekonomocentryczności każącej na kwestie wzrostu gospodarczego patrzeć w oderwaniu dobra społecznego"Niezbędnik Narodowca – ABC nowoczesnego nacjonalizmu" – Seria Biblioteka Polityki Narodowej, Capital sc., Warszawa 2014, s. 187-191..
Inne kraje Idee solidaryzmu spotkały się z zainteresowaniem również w innych krajach Europy. Łączono przy tym koncepcje niemieckie i francuskie. Przedstawicielami solidaryzmu w Polsce byli np. ksiądz Jan Piwowarczyk, czy prawnicy Leopold Caro czy Wacław Makowski. Prace Caro włączały się w nurt chrześcijański solidaryzmu, jednak oparte były w większości na pracach solidarystów francuskich.