thumb|Pałac chanów krymskich w Bakczysaraju thumb|upright|Tatarzy krymscy na dworze króla Jana II Kazimierza. Fragment portretu Dedesza agi z rodziną autorstwa Daniela Schultza (1664) thumb|upright|Tuhaj-bej na fragmencie obrazu Jana Matejki – Bohdan Chmielnicki z Tuhaj-bejem pod Lwowem (1885) thumb|Obraz Potyczka z Tatarami autorstwa Maksymiliana Gierymskiego (1867) thumb|Obraz Tatarzy w ucieczce autorstwa Artura Grottgera (1855) thumb|Gospodarstwo tatarskie thumb|Little Tartary (Chanat Krymski) na mapie Hermana Molla z roku 1715. Chanat Krymski () – historyczne państwo feudalne na Krymie pod panowaniem chanów tatarskich, istniejące od XV do XVIII wieku. W europejskiej historiografii nazywane także Małą Tartarią ().
Historia Pomiędzy Złotą Ordą a Imperium Osmańskim W XIII-XIV wieku tereny te znajdowały się w składzie Złotej Ordy. Ponieważ Krym położony był na kresach tego rozległego państwa i daleko od jego stolicy, nadwołżańskiego Saraju, już bardzo wcześnie pojawiły się próby oderwania go i utworzenia niepodległego państwa krymskiego. Pod koniec XIII wieku dążył do tego jeden z najzdolniejszych wodzów tatarskich, Nogaj, ale usiłowania jego nie dopięły celu za to sprawiły, że chanowie Złotej Ordy zaczęli odtąd baczniej strzec Krymu, mianując dla tego kraju swoich namiestników – emirów.