Ponownie przeciwko Rzeczypospolitej, dalsze walki z Moskwą Po rozejmie andruszowskim kończącym wojnę polsko-rosyjską (1667 r.) nastąpiło zerwanie sojuszu z Polską, choć busolą polityki Girejów pozostawał wciąż konflikt z Moskwą, w której upatrywali największe zagrożenie. Zwrot Krymu przeciwko RP był spowodowany tym, że elementem rozejmu andruszowskiego był planowany sojusz antymuzułmański Polski i MoskwyAbdullah Zihni Soysal, Z dziejów Krymu. Polityka – kultura – emigracja, Warszawa 1938, s. 36.. Chanat znów zatem (jak w 1648 roku) stanął po stronie zbuntowanej części Kozaczyzny (hetmana Piotra Doroszenki) i brał udział w wojnie Turcji przeciwko Rzeczypospolitej w latach 1672–1676. Uwikłanie w sprawy Ukrainy zmusiło też Chanat do wzięcia udziału w wojnie moskiewsko-tureckiej (1674-1681). W wyniku wojny Turcji z Ligą Świętą w latach 1683–1699 oraz postanowień pokoju karłowickiego i pokoju konstantynopolitańskiego Chanat utracił prawo do żądania upominków od Rzeczypospolitej i Rosji. Jednocześnie Turcja utraciła (przejściowo) na rzecz Carstwa Rosyjskiego warowne miasto Azow, co mocno nadwerężało bezpieczeństwo Chanatu. Azow został odzyskany przez Turcję w 1711 r. w traktacie pruckim w konsekwencji wojny turecko-rosyjskiej (1710–1711), zaś definitywnie utracony w 1739 r. w wyniku postanowień traktatu pokojowego kończącego niszczycielską dla Krymu wojnę rosyjsko-turecką (1735–1739).
Upadek Chanatu Krymskiego