Skwierzyna – miasto w województwie lubuskim, liczące około 9 tysięcy mieszkańców. Już w średniowieczu istniała tam osada znajdująca się niedaleko przeprawy na rzece Warcie. Przed 1296 Skwierzyna otrzymała prawa miejskie. Odnowił je w 1406 król Władysław Jagiełło.
Na skutek II rozbioru Rzeczypospolitej Skwierzyna weszła w skład państwa pruskiego, choć przez krótki czas znajdowała się także pod zwierzchnictwem Wielkiego Księstwa Warszawskiego. Miasto powróciło do Polski w 1945 roku.
W 1995 roku Skwierzyna obchodziła domniemane 700-lecie przyznania jej praw miejskich.
Prehistoria i starożytność Najstarsze ślady ludzkiej działalności na terenach Skwierzyny i jej bezpośrednich okolic pochodzą sprzed ok. 11 tys. lat przed naszą erą. Są to krzemienne narzędzia, wykonane najprawdopodobniej przez koczowników polujących na renifery. Przypuszcza się, iż mniej więcej ok. XVIII-X wieku p.n.e., część tych myśliwych osiadło w bezpośrednim sąsiedztwie rzeki Obry, wykorzystując bogate populacje jeleni, saren, bobrów i ryb. Z tych czasów pochodzą znaleziska oszczepów z grotami kościanymi, często z zadziorami, a także łuków i pozostałości po prymitywnych pułapkach i sieciach na ryby.