Lachowicze (, ) – miasto na Białorusi, w obwodzie brzeskim, siedziba rejonu. Położone nad rzeką Wiedźmą, przy drodze R4, 225 km od Brześcia. Liczy 10 605 mieszkańców (2024). Stacja kolejowa na linii Baranowicze – Łuniniec.

Historia Nazwa miejscowości wzięła się zapewne od Lachów – staroruskiego egzonimu Polaków. Pierwsze wzmianki o osadzie pochodzą z XV w. jako osiedlu wojskowym. W Wielkim Księstwie Litewskim znajdowała się w powiecie nowogródzkim, początkowo w województwie trockim, zaś od 1507 r. nowogródzkimВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 99.. W XVI w. wieś weszła w posiadanie rodu Gasztołdów, należąc następnie do wdowy po ostatnim z nich, Barbary Radziwiłłówny (1542–1551); z kolei po jej śmierci została włączona do dóbr hospodarskich. 10 kwietnia 1572 wielki książę Zygmunt August odstąpił miejscowość z dobrami Janowi Hieronimowiczowi Chodkiewiczowi w zamian za Puszczę Świsłocką. W 1595 r. podczas powstania Nalewajki miasto bezskutecznie oblegali kozacy. W latach 1607–1612 z polecenia Jana Karola Chodkiewicza zostało znacznie rozbudowane i ufortyfikowane, stając się największą twierdzą ówczesnej Rzeczypospolitej Obojga Narodów. 10 kwietnia 1635 w Lachowiczach zmarł marszałek wielki litewski Jan Stanisław Sapieha. Podczas wojny z Rosją w 1655 r.