Poniżej przedstawiam inne wybrane stanowiska wraz z przedstawicielami (za Tomem Ziemke):
Embodied cognition – poznanie ucieleśnione Poniższa tabela – w postaci podsumowującej – przedstawia różnice między klasycznym podejściem do umysłu i poznania wśród kognitywistów oraz charakteryzuje kontrastujące stanowisko poznania ucieleśnionego. Obie strony cechują się diametralnie różnymi argumentacjami:
Klasyczne stanowisko w filozofii umysłu Stanowisko poznania ucieleśnionego 1. Obowiązująca metafora umysłu to komputer, oparty na regułach, zdeterminowanych przez logikę 1. Obowiązująca metafora umysłu to sprzężenie strukturalne, czyli określona forma ucieleśnienia, środowisko i działania powodujące procesy poznawcze 2. Stanowisko izolacjonistyczne – poznanie może być tylko i wyłącznie zrozumiane poprzez badanie wewnętrznych procesów 2. Stanowisko relacyjne – poznanie może być zrozumiane w pełni dzięki poznaniu wzajemnych zależności między umysłem, ciałem i otoczeniem 3. Wyższość obliczeniowości 3. Wyższość ukierunkowanych działań (wynikowych), rozłożonych w czasie rzeczywistym 4. Poznanie jako dostępny pasywnie proces (bierny) 4. Poznanie jako aktywna "konstrukcja", oparta na ucieleśnionych (w organizmie) procesach, o ukierunkowaniu wynikowym 5. Reprezentacje zakodowane symbolicznie 5.