Zawieszenie czołu Typ 95 Ha-Go nie powstało podczas projektowania czołgu. Zostało ono skonstruowane w 1932 roku przez inżyniera Tomio Hara i było stosowane we wszystkich japońskich czołgach. Zawieszenie składało się z czterech kół jezdnych po każdej stronie o średnicy 570 mm, zblokowanych po dwa na wahaczu, którego górna część byłą przegubowo połączona wspólną osią z dźwignią. Dźwignia trzymała dwie spiralne sprężyny, które były umieszczone jedna w drugiej. Czołg posiadał drobnoogniwowe metalowe gąsienice o szerokości 250 mm składające się z 97 ogniw. Zawieszenie uchodzące za prymitywne było łatwe w konstrukcji oraz montażu i posiadało opinię niezawodnego.
Zastosowanie bojowe thumb|left|Porzucony czołg Typ 95 Ha-Go należący do ppor. Ito z 4. Pułku Pancernego, Chałchin-Goł, lipiec 1939 Prawdziwy test w warunkach bojowych odbył się w 1939 roku w okolicach Chałchin-Goł, gdzie wojska japońskie starły się z siłami radzieckimi. W lipcu przerzucono w tamten rejon 1. Brygadę Zmechanizowaną pod dowództwem generała-porucznika TamadyCoox, Alvin D. Nomonhan;