Niektórzy komuniści w siłach zbrojnych rozczarowali się rządem Daouda, co w późniejszym czasie umożliwiło zamach stanu z 1978 roku (rewolucja kwietniowa). Od 1973 do zamachu stanu, Amin był odpowiedzialny za organizację współpracy w siłach zbrojnychMale 1982, s. 56.. Według oficjalnej wersji, Amin „spotykał się w dzień lub w nocy z oficerami łącznikowymi na obszarach takich jak góry, pola, lasy i pustynia gdzie oświecał ich na podstawie zasad ideologii klasy robotniczej”. Sukces Amina w rekrutacji oficerów polegał na tym, że Daud „wydany w lewo”, wkrótce po objęciu władzy miał „zdradzić lewicę”Male 1982, s. 57.. Aminowi nie było trudno znaleźć niezadowolonych oficerów. Tymczasem stosunki między Chalk a wrogą jej względem frakcją Parczam doszło do dalszych spięć. W 1973 roku pojawiła się pogłoska, że wywodzący się z Parczam, major i szef Gwardii Republikańskiej Zia Mohammadzai planował zabić całe przywództwo Chalk. Plan, jeśli był prawdziwy, nie powiódł się, ponieważ członkowie Chalk dowiedzieli się o nimMale 1982, s. 58..