partia miała 3000 członków aktywnych i blisko 15000 nieaktywnych.

Po wybuchu wojny z Niemcami 3 września 1939 r., przywódcy BUF opowiedzieli się za lojalnym wypełnianiem powinności patriotycznych, choć nie zaprzestano urządzania pacyfistycznych manifestacji. Jednakże w maju 1940 r. O. Mosley wraz z ok. 750 członkami swojej partii zostali aresztowani i internowani, a partia została zdelegalizowana.

Program W październiku 1932 r. O. Mosley opublikował swój manifest polityczny pt. „The Greater Britain”, w którym przedstawił organizację faszystowskiego państwa. Program BUF zawierał hasła chrześcijańskie i antykomunistyczne, lecz ewoluował w stronę nazizmu. Opowiadano się za wprowadzeniem w Wielkiej Brytanii systemu korporacyjnego, sprzeciwiając się zarazem kapitalizmowi, domagano się płatnych urlopów macierzyńskich i nie zwalniania z pracy kobiet, które wstąpiły w związek małżeński. Propagowano izolacjonizm i prowadzenie handlu wyłącznie w obrębie Imperium Brytyjskiego. Chciano zmiany systemu wyborczego i procedur powoływania rządu, tak aby tworzyli go eksperci. Partia była postrzegana jako rewolucyjna alternatywa wobec rosnącej popularności komunistów, czego przejawem były pochlebcze artykuły w brytyjskiej prasie (np. w „Daily Mail” na pierwszej stronie ukazał się artykuł pod wymownym tytułem „Niech żyją czarne koszule!”).