BUF brała udział w kolejnych wyborach parlamentarnych, poza 1935 r., uzyskując czasami duże sukcesy zwłaszcza w wyborach lokalnych. Pod ich wpływem zaczęto organizować liczne marsze i demonstracje w Londynie, głównie o charakterze antysemickim. Jeden z nich w październiku 1936 r. doprowadził do poważnych zamieszek zwanych bitwą na Cable Street, kiedy pochód ok. 5 tys. członków BUF został zaatakowany przez lewicowych bojówkarzy. W odpowiedzi brytyjski rząd wydał tzw. Public Order Act, który zakazywał noszenia partyjnych strojów podczas marszów i używania obraźliwych słów, a policji na wniosek ministra spraw wewnętrznych umożliwiał przerywanie takich demonstracji. Był to duży cios dla BUF, gdyż uliczne marsze i wiece stanowiły ważną część jej aktywności. Abdykacja w 1936 r. króla Edwarda VIII, który miał profaszystowskie sympatie, położyła kres nadziejom O. Mosleya na dojście do władzy legalną drogą. Pod koniec lat 30. doszło do rozłamów w szeregach BUF. W 1937 r. opuścili ją W. Joyce i J. Beckett, zakładając Ligę Narodowo-Socjalistyczną (ang. National Socialist League), a w 1938 r. – A.K. Chesterton, który był zdecydowanym wrogiem nazizmu. W 1938 r.