Chrystusa Króla w Katowicach z prawem zarządzania majątkiem budującej się katedry; (1940) radca kurialny.

Więzień polityczny 28 lutego 1941 wysiedlony przez gestapo do Krakowa, był radcą prawnym bpa Czesława Kaczmarka; 21 października 1951 aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa Wewnętrznego, osadzony na krótki czas w więzieniu w Katowicach; oskarżony o szpiegostwo na rzecz USA, kontakty z biskupem Cz. Kaczmarkiem oraz malwersacje finansowe przy budowie katedry, aresztowany ponowne (1952). W latach 1952–1955 przebywał w wojskowym więzieniu śledczym w Warszawie – Mokotowie, 15 stycznia 1955 zwolniony bez procesu, dostał roczny urlop z polecenia wikariusza kapitulnego Jana Piskorza. Śledztwo umorzono w 1956 r.

Proboszcz katedry w Katowicach Po powrocie z pierwszego wygnania (1945) wizytator i kurator Prowincji Sióstr św. Jadwigi w Katowicach; 2 maja 1945 ponownie mianowany substytutem parafii Chrystusa Króla w Katowicach, od 7 października 1946 administratorem parafii katedralnej; zastępca wikariusza generalnego w zakresie administracji ogólnej diecezji katowickiej oraz spraw duchowych (1947);