Historia Periodyzacja thumb|Maksymalny i współczesny zasięg języków celtyckich Chociaż galijski poświadczony jest na przestrzeni blisko 750 lat na dużym obszarze, obejmującym przede wszystkim współczesną Francję, Szwajcarię i Włochy, z powodu niedostatecznej liczby źródeł pisanych jego periodyzacją zajęto się stosunkowo późno. Pierwszy model opracował Pierre-Yves Lambert: podzielił historię tej mowy na dobę starszą i młodszą. David Stifter uzupełnił ten obraz o dobę średnią. Doba starsza obejmuje teksty poświadczone najpóźniej w I wieku p.n.e. – zapisywane przede wszystkim wariantem alfabetu etruskiego (tzw, „alfabet z Lugano”) i alfabetem greckim. Doba średnia rozpoczyna się wraz z narodzinami chrześcijaństwa i dobiega końca w II-III w. n.e. Wszystkie galijskie inskrypcje z tej epoki są już zapisywane alfabetem łacińskim. Na podstawie analizy zachowanych tekstów można wyciągnąć wniosek, że istniał wtedy pewien społeczny konsens co do ortografii tego języka. Świadczy o tym konsekwentne stosowanie liter χ, θ oraz δ – zapożyczonych z alfabetu greckiego – do oznaczania dźwięków niewystępujących w łacinie.