Próby zawrócenia do Tokio Godzina 18:26 Dostrzegając kod 7700 na ekranie swojego radaru, kontroler z lotniska Haneda zezwolił na awaryjne lądowanie w Tokio. Załoga podjęła próbę powrotu na lotnisko, spostrzegła jednak, że maszyna – zachowując się w bardzo niezrozumiały sposób – nie zawróciła, lecz skierowała się dokładnie w przeciwnym kierunku – na północny zachód. Jej wysokość na przemian wzrastała i malała – niekiedy o 1200 m – a ścieżka lotu stała się niezwykle chaotyczna. Samolot leciał z prędkością 540 km/h. Kontrolerzy nie mogli zrozumieć, dlaczego odrzutowiec zachowywał się w ten sposób – w rzeczywistości odrzutowiec kreślił na niebie trasę na kształt sinusoidy, chyląc się to na prawe, to na lewe skrzydło. Trasa taka, cechująca się sinusoidalnym poruszaniem się samolotu w poziomie wraz z cyklicznymi zmianami prędkości, znana jest jako fugoida (ang. phugoid) i jest cechą charakterystyczną dla toru lotu samolotów, które utraciły stateczność.
Godzina 18:28 cztery minuty po wybuchu, jedna ze stewardes po raz pierwszy od rozpoczęcia kryzysu nawiązała kontakt z załogą.