26 października 1960 papież Jan XXIII mianował go biskupem pomocniczym diecezji częstochowskiej ze stolicą tytularną Hyllarima. Nominację ogłoszono 9 grudnia 1960, gdy wobec kardynała Stefana Wyszyńskiego wyraził kanoniczną zgodę. Sakrę biskupią przyjął 8 stycznia 1961 w Katedrze Świętej Rodziny w Częstochowie. Konsekrował go biskup diecezjalny częstochowski Zdzisław Goliński w asyście Stanisława Czajki, biskupa pomocniczego częstochowskiego, i Karola Wojtyły, biskupa pomocniczego krakowskiego. Jako dewizę biskupią przyjął hasło Veritati et Caritati (Prawdzie i Miłości). Od grudnia 1960 sprawował urząd wikariusza generalnego. W kurii diecezjalnej odpowiadał za wydział duszpasterstwa, rekolekcje kapłańskie, a także sprawy dotyczące zakonów i duszpasterstwa inteligencji.
17 stycznia 1964 papież Paweł VI mianował go biskupem diecezjalnym diecezji częstochowskiej. 5 lutego 1964 kanonicznie przejął diecezję, a 12 kwietnia 1964 odbył ingres do katedry. Zwołał II synod diecezjalny. Powołał w diecezji radę kapłańską, radę duszpasterską oraz parafialne rady duszpasterskie.