Ustanowił Sekretariat Dokumentacji Soborowej (noszący następnie nazwy: Studium Dokumentacji Soborowej, Instytut Teologiczny i Wyższy Instytut Teologiczny), Instytut Eklezjologiczno-Mariologiczny, Seminarium Naukowe Teologów (przemianowane na Oddział Częstochowski Polskiego Towarzystwa Teologicznego), Studium Życia Rodzinnego oraz Diecezjalny Ośrodek Duszpasterstwa Rodzin w Częstochowie. Zainicjował budowę gmachu wyższego seminarium duchownego w Częstochowie. Ustanowił 97 placówek duszpasterskich, w tym 59 parafii. Wznowił wydawanie tygodnika „Niedziela”, ustanowił periodyk „Częstochowskie Studia Teologiczne” oraz Wydawnictwo Diecezjalne „Regina Poloniae”. W domu biskupim, w tzw. piwnicy, organizował spotkania dla studentów. Dwukrotnie, w 1979 i 1983, podejmował w Częstochowie papieża Jana Pawła II. W stanie wojennym wspierał więzionych, internowanych i ich rodziny, interweniując u władz i odwiedzając ośrodki internowania. W styczniu 1982 przy kurii diecezjalnej powołał Ośrodek Duszpasterski dla Internowanych i ich Rodzin (od maja 1983 funkcjonujący pod nazwą Diecezjalny Komitet Pomocy Bliźniemu).
W Episkopacie Polski w latach 1966–1984 był przewodniczącym Komisji Maryjnej, kierował również pracami Komisji ds.