Za przykład wzorca mogą posłużyć kamienie na plaży ułożone w napis „help me”.
Ukierunkowanie może oznaczać, że dane zjawisko pasuje do już znanego, niezależnego wzorca, o którym wiemy, że jest efektem inteligentnego działania (np. rozpoznanie w kosmicznym szumie sygnału będącego zakodowaną sekwencją liczb pierwszych) albo wzorca znajdowanego po fakcie (np. kryptoanaliza).
Ostatecznym kryterium wykrywania projektu jest więc ukierunkowana złożoność.
Krytyka Krytycy zarzucają Dembskiemu, że manipuluje definicjami tak, by uzyskać pożądany efekt. Ponieważ ukierunkowana złożoność jest (jak już stwierdził autor tego pojęcia, Orgel) cechą życia, to po przedefiniowaniu jej jako „kryterium rozpoznawania inteligentnego projektu”, automatycznie życie okazuje się wynikiem inteligentnego projektu. Podobnym zabiegiem jest wymienne traktowanie wartości liczbowych różnych parametrów: złożoności (której miarą jest liczba bitów potrzebnych do jednoznacznego opisania układu), informacji (na gruncie teorii informacji Shannona zależnej od szansy losowego wystąpienia danego stanu – więcej informacji dostarczają stany mniej prawdopodobne) i prawdopodobieństwa (opisującego szansę wystąpienia danego stanu przy znanym rozkładzie).