reż. Filip Bajon).
W 1991 premierę w Teatrze Scena na Piętrze w Poznaniu miał spektakl Ach panie, panowie, czyli zwierzenia Mikołaja S., którego scenariusz był inspirowany felietonami Nowickiego publikowanymi w „Gońcu Teatralnym”. W 1993 założył firmę odzieżową „Szu”, która kilka miesięcy później splajtowała. Wystąpił w roli narratora i przewodnika w filmie reportażowym Halo, Kowal (1994), w którym oprowadził po swoim rodzinnym mieście. Zagrał cinkciarza Eryka, głównego bohatera filmowego debiutu reżyserskiego Olafa Lubaszenki Sztos (1996). Wystąpił także w napisanej specjalnie dla niego roli Marka, początkującego reżysera i męża Eweliny (Gabriela Kownacka), w komedii Jacka Bromskiego Dzieci i ryby (1996). W 1996 zagrał Stiepana Wierchowieńskiego w spektaklu Teatru Telewizji Biesy (reż. Krzysztof Zaleski). W 1998 podczas 3. Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach odcisnął dłoń na Promenadzie Gwiazd.
26 czerwca 2000 premierę ma spektakl Teatru Telewizji Urodziny Mistrza (reż. Márta Mészáros) napisany z myślą o Nowickim przez Zbigniewa Książka. Od 2000 koncertował po małych miejscowościach z programem „Droga krzyżowa, muzyczne obrazy i impresje”, w którego ramach recytował poezję do akompaniamentu grupy De Profundis. W 2001 zagrał doktora Czebutykina w spektaklu Trzy siostry (reż.