20 stycznia 1880 – na mocy bulli Sanctae Apostolicae Sedis Leona XIII do odrodzonej diecezji krakowskiej wyłączono dekanaty: bialski, oświęcimski, skawiński, wadowicki oraz część parafii z dekanatów: wielickiego, dobczyckiego, myślenickiego i makowskiego. 27 marca 1886 – na mocy bulli Supremo catholicae familiae Moderatori Leona XIII do diecezji krakowskiej wyłączono dekanaty: nowotarski, makowski, myślenicki i niepołomicki. 28 października 1925 – na mocy bulli Vixdum Poloniae unitas Piusa XI do diecezji tarnowskiej przyłączono dekanaty: biecki, ołpiński i rzepiennicki, oraz parafie: Jodłowa, Przeczyca, Sędziszów Małopolski i Będziemyśl z diecezji przemyskiej. Z diecezji tarnowskiej do archidiecezji krakowskiej przeniesiono 6 parafii dekanatu tymbarskiego, a do diecezji przemyskiej jedną parafiię dekanatu wielopolskiego. 25 marca 1992 – na mocy bulli Totus Tuus Poloniae populus Jana Pawła II oraz dekretu nuncjusza apostolskiego O ustanowieniu i określeniu granic diecezji i prowincji kościelnych w Polsce z diecezji tarnowskiej wyłączono do nowo tworzącej się diecezji rzeszowskiej 49 parafii z dekanatów: Biecz, Gorlice-Południe, Gorlice-Północ, Kolbuszowa, Ropczyce i Sędziszów Małopolski, a do diecezji sandomierskiej dekanat Baranów Sandomierski.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Diecezja tarnowska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.