zespół Klinefeltera, zespół Kallmana, zespół Pradera-Williego mutacje lub mikrodelecje w regionie AZF na długim ramieniu chromosomu Y mutacja genu CFTR (gen odpowiedzialny m.in. za wrodzony niedorozwój nasieniowodów) Inne przyczyny stany zapalne w obrębie układu rozrodczego np. zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie pęcherzyków nasiennych oraz zapalenie jąder i najądrzy ekspozycja środowiskowa i zawodowa na zanieczyszczenia oraz toksyny ejakulacja wsteczna spodziectwo
Diagnostyka niepłodności męskiej Diagnostyka niepłodności męskiej obejmuje wywiad lekarski, badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne, których zakres zależy od wyników wstępnej oceny. Podstawowym badaniem jest analiza nasienia (seminogram). Ocenia się m.in. objętość ejakulatu, jego pH i czas upłynnienia oraz koncentrację, całkowitą liczbę, ruchliwość, żywotność i morfologię plemników. Nieprawidłowy wynik zwykle wymaga powtórzenia badania, ponieważ parametry nasienia mogą się istotnie zmieniać w czasie.
W przypadku nieprawidłowego badania nasienia lub podejrzenia zaburzeń endokrynologicznych wykonuje się badania hormonalne, przede wszystkim oznaczenia FSH, LH i testosteronu;