Pradźńa – sanskrycki termin z filozofii indyjskiej, używany również w pismach doktrynalnych religii dharmicznych, odnoszący się do poznania prawdy (odwiecznej mądrości dającej wyzwolenie).
W filozofii indyjskiej Wczesne upaniszady Stanowi równoważnik pojęcia ćit (myśl) we wczesnych upaniszadach, gdzie występuje też w złożeniach jako pradźńa ananda i pradźńa ana lub w: Upaniszadzie Aitreja – świadomość, Upaniszadzie Kauszitaki – nadrzędnie istniejący i poznający podmiot pradźńa atman, Upaniszadzie Bryhadaranjaka – atman jako czysta świadomość-poznanie.
Jogasutry Termin pradźńa pojawia się we wszystkich czterech księgach Jogasutr Patańdźalego. Najistotniejsze występujące z nim złożenia dotyczą kolejnych odmian samadhi (jogicznych stanów medytacyjnych): pradźńa loka – intuicyjny wgląd poznania prawdy pradźńa dźjotis – mający światło poznania prawdy rytambara pradźńa – poznanie pełne prawdy samadhi pradźńa – poznanie prawdy w stanie skupienia sam pradźńa ta samadhi – stan jogi z uświadomieniem asam pradźńa ta samadhi – stan jogi bez uświadomienia.
Dla Patańdźalego pradźńa jest czynnikiem bezpośrednio powodującym wyzwolenie u jogina. Źródłem pradźni jest wiwekakhjati (poznanie rozróżniające).
Wedanta sthita pradźńa – umocniony w mądrości