Wszystkie wymienione jednostki nie miały stałego uzbrojenia (poza BDD-1 w początkowym okresie, uzbrojoną w działa 85 mm i 37 mm). W 1956 roku barki desantowe przeklasyfikowano na duże, średnie i małe okręty desantowe i przemianowano je odpowiednio na: ODD-1 – 7, ODS-50 – 60 i ODM-100 – 102. Należy zaznaczyć, że klasyfikacja ta była „na wyrost”, gdyż posiadane przez Polskę jednostki amerykańskie były typowymi barkami, przystosowanymi do operowania z pokładów większych okrętów desantowych, a istniejące na świecie okręty desantowe były znacznie większePor. . Od 1 stycznia 1960 nazwy zastąpiono trzycyfrowymi stałymi numerami burtowymi, rozpoczynającymi się od cyfry 8. Pierwsze dwie duże barki ODD-1 i ODD-2 oraz dwie średnie ODS-57 i -60 wycofano z uwagi na zużycie 28 grudnia 1957. Do 1960 roku wycofano pozostałe ODS-y, a także, w tym okresie, ODD-3 i -4. 24 września 1963 wycofano trzy ostatnie ODD-5, -6 i -7, które w 1960 otrzymały nowe numery taktyczne: 863, 864, 865. Najdłużej - do końca lat 70. służyły trzy małe barki ODM, które otrzymały nowe numery taktyczne (m.in.: 882).