Zginął również personel przytułku oraz kapłani pracujący w cerkwi razem z rodzinami. mały|Grób podpułkownika armii rosyjskiej Konstantina Czernobajewa – jeden ze starych nagrobków zachowanych na cmentarzu, typowy przykład rosyjskiej dziewiętnastowiecznej architektury sepulkralnej
Po II wojnie światowej W 1945 cmentarz, pozbawiony opieki przez okres wojny, był w znacznym stopniu zdewastowany, liczne nagrobki padły ofiarą aktów wandalizmu lub kradzieży. W celu zdobycia funduszy na remont równie zniszczonej cerkwi św. Jana Klimaka zarząd nekropolii, w porozumieniu z konserwatorem Warszawy, przeznaczył na początku lat 60. XX w. ok. 200 nagrobków na materiał kamieniarski. Po raz kolejny zmieniono również układ alei na cmentarzu, wytyczając nowe drogi boczne, co łączyło się z nową serią przenosin zabytkowych pomników. W 1965 cmentarz został wpisany do rejestru zabytkówP. Paszkiewicz, M. Sandowicz, Cmentarz prawosławny..., s. 19. W 1971, w czasie przebudowy ulicy Wolskiej, obszar nekropolii został od południa okrojony, a część nagrobków musiała zostać przeniesionaP. Paszkiewicz, M. Sandowicz, Cmentarz prawosławny..., s. 20.
W 1973 proboszczem parafii św. Jana Klimaka został ks. Anatol Szydłowski, który zainicjował prace konserwatorskie na cmentarzu i jego generalne uporządkowanie. Wtedy również kaplica grobowa Mieszczerskich, położona w północnej części nekropolii, została zaadaptowana na główną kaplicę cmentarną.