Na nadziemnych pędach żeruje pluskwiak Cavariella aegopodii, chrząszcze Chrysolina oricalcia, Phaedon tumidulus i Oomorphus concolor, liście minowane są przez larwy muchówek Phytomyza obscurella i Cryptaciura rotundiventris, w korzeniach żeruje larwa chrząszcza Liophloeus tessulatus.
Zastosowanie Roślina ozdobna Gatunek czasami uprawiany, głównie jako roślina okrywowa. Może rosnąć w miejscach zacienionych (np. pod drzewami). Używa się do tego celu przeważnie odmian ogrodowych o ozdobnych liściach. Dzięki bardzo ekspansywnemu wzrostowi szybko pokrywa teren, utrudniając rozwój chwastów. Odmiany ozdobne: 'Bengt' – rośliny nie wytwarzające rozłogów, o liściach kędzierzawych, 'Variegata' – liście pstre, biało-zielone; uchodzi za mniej ekspansywną niż rośliny tego gatunku o zielonych liściach. Roślina jadalna Wszystkie części rośliny są jadalne. Jako pożywienie wykorzystywali podagrycznika starożytni Rzymianie, spożywany był w całej Europie. W Średniowieczu na ziemiach polskich oferowany był na targach jako warzywo. Wykorzystanie tej rośliny rosło w czasach niedostatku pożywienia, w czasie okresów głodu i wojen, w tym np. w czasie II wojny światowej. W niektórych częściach Europy przetrwała tradycja jej spożywania (np. w północno-zachodnich Niemczech, gdzie robi się z niej wiosną „zieloną zupę”), w innych, m.in.