Krytycy wytykali jego ślamazarne ruchu, słabe przygotowanie kondycyjne i brak zaangażowania w grze obronnej zespołu, przez co nie znalazł się w uznania w oczach trenera Marcelo Bielsy i nie pojechał Mistrzostwa Świata 2002.

Charakterystycznym zagraniem piłkarza była tzw. La Pausa,, czyli celowe spowolnienie gry, pozwalające na osiągnięcie idealnej pozycji koledze z drużyny.

„Podanie Riquelme jest słodsze niż matczyny pocałunek”, Roy Hudson „Riquelme bardziej niż graczem stał się symbolem sporu ideologicznego”, Jonathan Wilson „Zmysł piłkarski Riquelme pozwala zapamiętać dyscyplinę o nazwie futbol na wieki… to zawodnik z ery, gdy życie toczyło się wolnym tempem, kiedy wynosiliśmy krzesła na podwórko i graliśmy swobodnie z sąsiadami”, Jorge Valdano „Większość ludzi, gdy chce dotrzeć z punktu A do punktu B, wybiera sześciopasmową autostradę i chce osiągnąć cel najszybciej jak to możliwe. Większość, ale nie Riquelme. On wybrałby sześciogodzinną podróż krętą górską drogą, która jednak oferuje zapierające dech w piersiach widoki”, Jorge Valdano