mały|Muzycy podczas tradycyjnej sesji w pubie Gus O’Connor w Doolin w Irlandii Muzyka ludowa – zbiorcze określenie praktyk i repertuarów muzycznych rozwijanych, przekazywanych i przekształcanych w obrębie określonych wspólnot, historycznie kojarzonych przede wszystkim z ludnością wiejską. Zakres pojęcia jest zmienny i sporny: za kryteria ludowości uznawano m.in. pochodzenie społeczne twórców i wykonawców, funkcje muzyki, jej lokalny obieg, sposób przekazu oraz przyswojenie repertuaru przez wspólnotę. Muzyka ludowa nie stanowi zatem jednego stylu muzycznego i nie można jej zdefiniować przez wspólny dla wszystkich kultur zestaw cech dźwiękowych.
Historycznie podstawą ciągłości tych tradycji był przekaz ustny i pamięciowy: repertuar opanowywano ze słuchu, przez naśladownictwo i udział we wspólnym muzykowaniu. Kolejne wykonania nie musiały odtwarzać ustalonego wzorca, lecz mogły zmieniać melodię, tekst, rytm lub sposób wykonania, tworząc warianty. Utwór mógł pochodzić od konkretnego autora albo z innego obiegu;