Szczególnie wieloznaczny jest angielski termin folk music. W piśmiennictwie etnomuzykologicznym może odpowiadać polskiej „muzyce ludowej” lub „muzyce tradycyjnej”, natomiast w XX-wiecznej kulturze anglo-amerykańskiej obejmował także ruchy odradzania dawnych tradycji, działalność wykonawców miejskich oraz nowe ballady, pieśni protestu i piosenki wykonywane zwykle z akompaniamentem instrumentów akustycznych. W części kultur poza Europą i Amerykami nie występuje rodzime pojęcie o takim samym zakresie, dlatego stosowanie tej kategorii może stanowić klasyfikację zewnętrzną wobec opisywanej kultury. Także polskie określenia nie są ścisłymi synonimami: „muzyka tradycyjna” bywa odnoszona zwłaszcza do dawnej muzyki wiejskiej przekazywanej pamięciowo, muzyka folkowa oznacza współczesną twórczość artystyczną czerpiącą z tradycji, a w najprostszym ujęciu folkloryzm polega na prezentowaniu folkloru poza jego pierwotnym środowiskiem i ze zmienioną funkcją. Pojęcia te opisują zjawiska powiązane, lecz nie tożsame.