Jeśli gracz wybijający nie trafi w piłkę to musi przekazać palanta następnemu zawodnikowi, a samemu czekać na udane wybicie piłki za linię środkową przez następnego gracza, z którym wspólnie pobiegnie. Gracz, który ukończył bieg nie z własnego odbicia nie zdobywa punktu dla swojej drużyny, ale ma prawo do ustawienia się w kolejce do następnego wybicia.
mały|lewo|150px|Są dwa rodzaje kijów do palanta - płaski z myślą o słabszych fizycznie oraz okrągły dla silniejszych zawodników Kapitan drużyny „nieba” („matka”) ma prawo do trzykrotnego odbicia piłki, zapewniając tym samym oczekującym członkom swojej drużyny czas na zakończenie biegu. Sam kapitan, po prawidłowym wybiciu za linię środkową piłki i skończeniu swojego biegu, zdobywa trzy punkty dla drużyny. Matka ma także prawo do dziewięciu tronków.
W tym samym czasie drużyna z pola łapania („piekła”) ma za zadanie łapać każdą wybitą do nich piłkę. Najbardziej pożądane jest złapanie piłki ręką w locie, gdyż taki rodzaj schwytania zapewnia im zamianę miejsc z drużyną „nieba” (mogą też taką piłką od razu próbować ubić biegnącego gracza „nieba”).