Przyjęta 29 listopada 1947 Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała rejon Rosz Piny państwu żydowskim. Społeczność arabska odrzuciła jednak propozycję podziału Palestyny na dwa państwa (żydowskie i arabskie) i doprowadziła do wybuchu wojny domowej w Mandacie Palestyny. Arabskie milicja sparaliżowały żydowską komunikację w Galilei. Dodatkowo, brytyjskie wojska przed wycofaniem się z rejonu Rosz Piny, przekazały Arabom większość swoich posterunków policji baz wojskowych. W dniu 26 kwietnia 1948 żydowska organizacja paramilitarna Irgun zaatakowała i przejęła posterunek policji w Rosz Pinie (fort Tegart). Na początku maja żydowska Hagana zajęła większość okolicznych arabskich wiosek. Ich mieszkańcy zostali wysiedleni, a większość domów wyburzono. Starano się w ten sposób zapewnić bezpieczeństwo komunikacji pomiędzy Tyberiadą a Rosz Piną. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w 1948 Rosz Pina leżała w wąskim pasie kontrolowanym przez siły izraelskie. Obszar ten był atakowany od wschodu przez wojska syryjskie (bitwa o Miszmar ha-Jarden) i od zachodu przez Arabską Armię Wyzwoleńczą. Rejon Rosz Pina był niezwykle ważny dla Izraela, ponieważ przebiegała tędy strategiczna droga łącząca kraj z osiedlami żydowskimi położonymi w północno-wschodniej części Galilei.