Następna pieczęć, z roku 1871, także zawierała herb z ukoronowanym lwem na bardziej skomplikowanej tarczy. Legenda otokowa głosiła, tym razem w języku niemieckim: DER MAGISTRAT zu LANDECK im SCHL(ESIEN). Odciski tej pieczęci zachowały się m.in. na banknotach zastępczych Lądka-Zdroju (tzw. notgeldach).
Wzór herbu konsekwentnie powtarzano w XIX-wiecznych niemieckich herbarzach, na banknotach zastępczych z początku XX wieku oraz jako elementy zdobnictwa architektonicznego. Heraldyk Otton Hupp zamieścił w swoim dziele z 1898 barwny wizerunek herbu z lwem. Inny heraldyk, Hugo Saurma, w swojej pracy z 1870 roku również przytoczył herb z lwem, chociaż twierdził, że herb ten jest błędny.
Także polscy heraldycy aktywni po II wojnie światowej umieszczali w swoich pracach herb Lądka-Zdroju z wizerunkiem czeskiego lwa. Byli to Marian Gumowski (1960), Marian Haisig (1967) oraz Andrzej Plewako i Józef Wanag (1990).
Lądek-Zdrój zrezygnował z wizerunku lwa w roku 1989 na rzecz herbu wywiedzionego z pieczęci sądowych.