Złote kłody Zachowane kłodzkie pieczęcie sądowe z XVI w. przedstawiają rysunek herbu z dwiema kłodami. Wizerunek ten przyjmuje się za starszy od czeskich lwów symbol regionu. Lingwiści wywodzą również nazwę Kłodzko od czeskiego słowa Kladsko kojarzonego właśnie z kłodami. Motyw kłód wraz z inicjałem "L" pojawił się na dawnych pieczęciach sądowych Lądka-Zdroju.
Motyw z pieczęci sądowych przypisał miastu niemiecki heraldyk Hugo Saurma, który w swoim herbarzu z 1870 roku opisał jako pieczęć miejską pieczęć sądu w Lądku-Zdroju. Na pieczęci tej widniał dwupolowy herb z kłodzkimi belkami w polu górnym oraz inicjałem "L" w polu dolnym. Saurma znał także pieczęcie miejskie z lwem, ale stwierdził, że to właśnie te pieczęcie są wynikiem omyłki.
Herb z lat 1989-2015 Po przemianach ustrojowych w Polsce na fali odbudowującej się samorządności lokalnej powstał w Lądku projekt zmiany herbu. Główną przyczyną była chęć odróżnienia herbu Lądka od herbu Kłodzka (dotychczas oba miasta miały identyczny herb). Sięgnięto do wzorca, który został uznany za tradycyjny i pierwotny – złote kłody na czerwonym tle to tzw. "pasy Podiebradowiczów", nawiązujące do tradycji hrabstwa kłodzkiego, którego twórcą był Jerzy z Podiebradów.