Tworzenie szerokich koalicji rządowych jest charakterystyczne dla demokracji konsensualnej według typologii Arenda Lijpharta. W Szwajcarii tradycją polityczną jest formowanie rządu przez cztery główne ugrupowania, niezależnie od wyniku wyborów (system kooperacji partii). Podobnie funkcjonowała Pětka w międzywojennej Czechosłowacji.
Specyficznym rodzajem szerokiej koalicji rządowej jest rząd jedności narodowej. Powstaje on w sytuacjach szczególnych dla państwa (zagrożenie zewnętrzne, kryzys wewnętrzny) i ze swojej natury ma charakter przejściowy. W jego skład wchodzą członkowie wszystkich stronnictw reprezentowanych w parlamencieB. Banaszak, Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, Warszawa 2012, s. 815..
Jedną z największych współczesnych koalicji rządowych pod względem liczby uczestników była ta, która w RPA popierała trzeci gabinet Cyrila Ramaphosy – składała się z od 11 do 12 różnych ugrupowań politycznych.
Polskie koalicje rządowe Przykładami koalicji w Polsce były koalicje: PC-ZChN-PSL-PL-PChD, SLD-PSL, AWS-UW, SLD-UP-PSL, PiS-Samoobrona-LPR, PO-PSL, Zjednoczona Prawica (jako jedyna spośród wymienionych funkcjonująca również jako koalicja wyborcza) oraz koalicja 15 października.