Umowa może być modyfikowana w trakcie trwania kadencji parlamentu.
Przykłady koalicji rządowych Szerokie koalicje W sytuacji, gdy koalicję formują najważniejsze ugrupowania, zazwyczaj w centrum sceny politycznej, zdobywając bardzo wyraźną większość głosów, mówi się o wielkiej koalicji. Przykładem wielkiej koalicji był sformowany w latach 2005–2009 oraz 2013–2021 w Niemczech wspólny rząd CDU/CSU i SPD. O układzie sił takiej koalicji rozstrzyga wówczas wynik wyborów – stanowisko kanclerza otrzymuje partia zwycięska. Wielkie koalicje w Niemczech charakterystyczne są dla sytuacji w których ani chadecy ani socjaldemokraci nie dysponują odpowiednią liczbą mandatów i zdolnością koalicyjną do samodzielnych rządów (przykład koalicji w 2005 roku), sytuacji, w której obie partie dążą do stworzenia stabilnego rządu, którego zadaniem będzie przeprowadzenie gruntownych reform wewnętrznych lub sytuacji, w których obie partie dążą do odizolowania partii skrajnych i radykalnych od realnego wpływu na władzę. Inne niemieckie koalicje rządowe (niebędące szerokimi koalicjami) to koalicja jamajska, koalicja czerwono-zielona i koalicja sygnalizacji świetlnej.