W 1992 wskutek upadku podczas jazdy na wrotkach złamała nogę, a po operacji musiała podjąć wielomiesięczną rehabilitację, wskutek czego zmuszona była zawiesić działalność zawodową na prawie rok. W 1994 została etatową aktorką Teatru Studio w Warszawie. W 2000 wystąpiła w spektaklu Zachodnie wybrzeże na festiwalu w Budapeszcie i zagrała w filmie Janusza Kijowskiego Kameleon (2001), którego scenariusz współtworzył Jacek Janczarski.
Po śmierci męża i wypadku córki zawiesiła karierę aktorską. W 2003 powróciła do pracy w Teatrze Studio rolą Pauliny w spektaklu Antona Czechowa Mewa (reż. Zbigniew Brzoza). W 2004 zadebiutowała w roli Meszulach w Dybuku (reż. Krzysztof Warlikowski) na scenie Théâtre des Bouffes du Nord w Paryżu i zagrała premierowo Fay, kobietę odsiadującą wyrok dożywotniego pozbawienia wolności za morderstwo męża, w sztuce Rony Munro Więź (reż. Zbigniew Brzoza) w Teatrze Studio. W 2006 zaczęła występować z recitalem I poczucie szczęścia... nawet gdy wichura z piosenkami m.in. Agnieszki Osieckiej i Jacka Kleyffa. W tym samym roku, nakładem wydawnictwa Znak, ukazała się jej książka autobiograficzna pt.