Na gotowości bojowej okrętu negatywnie odbijały się również kłopoty finansowe Rosji, i pomimo możliwości przenoszenia do 50 statków powietrznych, w praktyce bazuje na nim nie więcej niż 30 samolotów i śmigłowców. Jedyne użycie bojowe okrętu miało miejsce w listopadzie 2016 roku podczas interwencji w wojnie domowej w Syrii. Od 2017 roku znajduje się w długotrwałym remoncie, przebiegającym z przeszkodami.

Geneza Jedynymi okrętami przystosowanymi do przenoszenia samolotów w Marynarce Wojennej ZSRR do lat 80. XX wieku była seria czterech okrętów projektu 1143 i pochodnych (typu Kijów), klasyfikowanych jako ciężkie krążowniki lotnicze (tiażołyj awianiesuszczij kriejsier – skrótowiec TAWKR, dosłownie: ciężki krążownik przenoszący lotnictwo), a za granicą jako lekkie lotniskowce. Taka klasyfikacja okrętów w połączeniu z silnym uzbrojeniem odpowiadającym krążownikom, a nietypowym dla lotniskowców, pozwoliła formalnie okrętom spełniać warunki do przechodzenia cieśnin tureckich (Bosfor i Dardanele), prawnie zamkniętych dla lotniskowców na podstawie konwencji z MontreuxPublikacje rosyjskie nie podają czy faktycznie postanowienia konwencji z Montreux miały wpływ na takie nazewnictwo radzieckich okrętów lotniczych, do „Admirała Kuzniecowa” włącznie, jednak wyrażają takie przypuszczenia ().