Zamiast tego jednak, jeszcze w listopadzie 1977 roku władze radzieckie poleciły rozpocząć prace projektowe nad mniejszym, i co za tym idzie, tańszym lotniskowcem na bazie projektu 1143, klasyfikowanym jako ciężki krążownik lotniczy, który mógłby przenosić samoloty pionowego startu i lądowania, a także klasyczne samoloty startujące za pomocą katapulty..

Rozwój projektu 11435 Nowy projekt wywodził się częściowo z okrętów typu Kijów, co wyrażało się w numerze projektu – 11435 (zapisywanym do 1981 roku jako 1143.5), rozumianym jako piąty okręt rodziny 1143. Mimo mniejszej wielkości i mocy bojowej od lotniskowców amerykańskich, jednostka taka miała w założeniu być wystarczająca, aby zapewnić osłonę rejonów patrolowania atomowych okrętów podwodnych uzbrojonych w rakiety balistyczne, stanowiących najważniejszy komponent strategiczny radzieckiej floty, na Dalekiej Północy – Morzu Barentsa i Oceanie Lodowatym, a także umożliwić walkę z lotnictwem, okrętami nawodnymi i podwodnymi i celami lądowymi.