Nellie Tayloe Ross (ur. 29 listopada 1876 w St. Joseph, zm. 19 grudnia 1977 w Waszyngtonie) – pierwsza w historii Stanów Zjednoczonych kobieta pełniąca funkcję gubernatora stanu. Córka Jamesa Wynn Tayloe i Elizabeth Blair Green.

W dzieciństwie mieszkała w Missouri, gdzie uczęszczała do prywatnych i publicznych szkół w Kansas i Missouri. Po śmierci jej matki w 1884, razem z trzema braćmi była wychowywana przez ojca. Przez dwa lata uczęszczała do szkoły wyższej, kształcącej nauczycieli, po czym kilka lat pracowała w przedszkolu w Omaha (Nebraska). Podczas wizyty w Dover w stanie Tennessee poznała młodego prawnika, Williama Bradforda Rossa. Para pobrała się 11 września 1902, po czym przeprowadziła się do Cheyenne. Mąż Nellie Ross odnosił tam spore sukcesy zawodowe i szybko stał się jednym z liderów Partii Demokratycznej w stanie. Kilkakrotnie startował w wyborach na gubernatora, lecz zawsze przegrywał z republikanami, posiadającymi silną pozycję. W końcu w 1922 roku został wybrany na gubernatora stanu Wyoming. Po półtora roku pełnienia tego urzędu zmarł w wyniku powikłań po operacji usunięcia wyrostka. Partia Demokratyczna nominowała wówczas Nellie Ross do ubiegania się o stanowisko gubernatora w kolejnych wyborach 4 listopada 1924.