"Małej", bo ważniejsze znaczenie komunikacyjne miał dawniej trakt zaczynający się przy obecnym placu Wilsona i biegnący prawym brzegiem Kaczawy.
Spośród ulic Tarninowa w zasadzie tylko pięć (nie licząc dwóch wspomnianych wylotowych) miało odpowiedniki przed wytyczeniem dzielnicy. Pierwszą z nich była przedwojenna Museumstrasse (jeszcze wcześniej Wallstrasse, a obecnie ul. Muzealna), biegnąca w pobliżu średniowiecznych murów miejskich i łącząca ul. Jaworzyńską z ul. Złotoryjską. Drugą była Albrechtstrasse (obecnie ul. Poselska; nim jeszcze po raz pierwszy otrzymała nazwę, ale jej zabudowania przypisane były do "nowej" ulicy Złotoryjskiej), trzecią Doktorgang (obecnie ul. R. Traugutta), której nazwa wywodziła się od dawnego właściciela (chirurga i okulisty), który w drugiej połowie XVII wieku był właścicielem sąsiadujących z nią terenów. Czwartą starą ulicą była obecna ul. Elizy Orzeszkowej (dawniej Scheibestrasse), która już na planie miasta z 1826 roku zaznaczona była jako "hinter der Scheibe". Piąta stara droga, to obecna ulica Tadeusza Kościuszki. Wytyczono ją na miejscu dawnej dróżki prowadzącej do słynącego w średniowieczu z cudownych właściwości źródła świętej Jadwigi. Wszystkie pozostałe ulice, szczególnie wytyczone poprzecznie do dwóch głównych, wytyczone i zbudowane były od podstaw. Jeszcze kilka innych ulic miało w przeszłości swoje odpowiedniki, ale w postaci polnych dróg.