Plan zabudowy tego terenu został uchwalony przez zgromadzenie radnych miejskich w marcu 1891 roku, a realizację planu rozpoczęto od wytyczenia Skweru Orląt Lwowskich (dawniej Bilseplatz, a później Hindenburgplatz) oraz ulic Tadeusza Kościuszki (dawniej Dovestrasse) i Wojska Polskiego (dawniej Schubertstrasse).
Znaczna część terenu, na którym wytyczono plac i sąsiadujące z nim ulice, należał wówczas do mieszkającego w pobliżu, przy obecnej ulicy Dziennikarskiej (w tamtych czasach Wallstrasse), handlarza drewnem Gustava Knoblocha. Właściciel, dzięki sprzedaży działek budowlanych, stał się jednym z zamożniejszych mieszkańców miasta. Jednak wcześniej musiał teren odpowiednio przygotować. Rozebrał wszystkie zabudowania gospodarcze, a w 1895 roku na placu rozplantowano, w celu podwyższenia, 30 tysięcy wozów piasku.
Zachodnia, większa część Tarninowa, powstała przede wszystkim na terenie dawnych Folwarków Legnickich (jeszcze w latach międzywojennych jeden o obwodów geodezyjnych Legnicy nosił taką nazwę), między ulicą Złotoryjską (dawniej Neue Goldberger Strasse), która już w średniowieczu była ważnym szlakiem komunikacyjnym, a ulicą Jaworzyńską (dawniej Jauer Strasse). Druga z tych ulic miała rangę "małej" drogi jaworskiej.