W analogiczny sposób, ale z drzewka łukowato wygiętego, wykonywano rogi pasterskie, długości 1,4–2 m.
Stanisław Vincenz w „Na wysokiej połoninie” tak opisał budowę trembity huculskiej: Weź na trembitę suchar ze smereki, zdartej przez piorun, skruszonej piorunem. Wydrąż go w trąbę, szczelnie spleć i ściśnij łykiem z brzeziny spod wodospadu, z piany i szumu (...) Niech ma trembita gromu moc, donośność! (...) Z takim zamysłem sporządzona trembita (...) wyciąga się niezmiernie długo: trzy metry przeszło. A zbiera się, ściska w przekrój znikomy: w ustniku niespełna cal, w wydechu zaledwie trzy cale. Sucha, gładko spleciona łykiem, aż błyszcząca, leciutka, choć długa.
Odmiany thumb|Typy trombit (opis w tekście, a – ustnik, b – korpus, c – czara głosowa) Kopoczek wyróżnił pośród trombit karpackich trzy rodzaje: typ cylindryczny z czarą głosową, osiągający długość do 4 metrów, występujący w Beskidzie Śląskim i na Morawach, typ koniczny z czarą głosową, osiągający długość do 2,5 metrów, występujący na Podhalu i w okolicach Rabki, typ koniczny na całej długości, osiągający długość do 2,5 metrów, występujący w regionie żywieckim oraz w okolicach Limanowej i Piwnicznej (również na