Można było kupić gotowe programy, bez konieczności napisania ich samodzielnie, co było ówcześnie powszechną praktyką. Szyna danych S–100 zastosowana w Altair 8800 stała się de-facto standardem i była używana w innych komputerach z tego okresu, w tym pierwszego klona – IMSAI 8800.
Budowa w pełni funkcjonalnego komputera wymagała dokupienia urządzeń peryferyjnych takich jak: klawiatura, moduł wyświetlacza, pamięci masowej w postaci czytnika taśmy perforowanej lub magnetofonu, rozszerzeń pamięci i innych.
Początki popularności thumb|upright=1.4|Od lewej: Commodore PET, Apple II, TRS-80 W roku 1977 pojawiły się na rynku komputery, które prezentowały odmienne podejście niż Altair 8800. Komputer sprzedawany był w postaci zestawu gotowego do pracy od razu po wyjęciu z opakowania. Były to 3 modele, nazwane przez magazyn Byte „trójcą”, które były produktem adresowanym nie tylko dla hobbystów, ale przede wszystkim dla klienta biznesowego. Komputery te to: Commodore PET; RadioShack TRS-80; Apple II. Żaden z tych producentów nie działał wcześniej w branży komputerowej. Commodore produkował maszyny do pisania i kalkulatory elektroniczne. RadioShack był dystrybutorem elektroniki, a Apple był nowo powstałym przedsiębiorstwem, które wcześniej wyprodukowało mało znany wówczas komputer Apple I.