Od 1815 roku w armii Królestwa Polskiego, służył w 8 pułku piechoty liniowej w stopniu podpułkownika, ale już w lutym 1816 roku złożył dymisję. Gospodarował w majątku Żurawniki. W 1818 roku był komisarzem Wydziału Wojennego Komisji Wojewódzkiej Województwa KrakowskiegoNowy Kalendarzyk Polityczny na Rok 1819, Warszawa 1818, s. 211., później komisarzem obwodu stopnickiego.
Był członkiem loży wolnomularskiej Przesąd Zwyciężony w 1810 rokuStanisław Małachowski-Łempicki, Dzieje wolnego mularstwa w Krakowie 1755-1822, Kraków 1929, s. 33.. Działał w Wolnomularstwie Narodowym i Towarzystwie Patriotycznym. Walczył w powstaniu listopadowym. 13 czerwca 1831 roku zajął Kock, a potem walczył pod Drohiczynem, Łagowem, Skalbmierzem. Po upadku powstania na emigracji we Francji. Był członkiem Towarzystwa Litewskiego i Ziem Ruskich w Paryżu w 1832 rokudruk ulotny, odezwa Towarzystwa Litewskiego i Ziem Ruskich, Paryż 23 sierpnia 1832, niepaginowana. Przyjaciel Adama Czartoryskiego, od 1833 roku przebywał w Szwajcarii w Bernie. Opublikował relację z powstania Zdanie sprawy narodowi z czynności w roku 1831 (1832), kilka prac o charakterze autobiograficznym pozostawił w rękopisie.