Ostatecznie wniosek o wotum nieufności został przyjęty przez izbę, wobec czego Bartel podał gabinet do dymisji, ale marszałek Piłsudski polecił prezydentowi, ażeby ten powołał gabinet w takim samym składzie. Nie naruszało to przepisów konstytucji, jednak antyparlamentarna wymowa tego posunięcia była jasna. Dlatego sejm i senat przyjął inny wniosek prowizorium budżetowego na czwarty kwartał 1926 r., niż ten przedłożony przez rząd.