Wojskowe przepisy dyscyplinarne straciły moc obowiązującą 26 stycznia 1951, z chwią wejścia w życie ustawy z dnia 18 stycznia 1951 o odpowiedzialności żołnierzy za przewinienia dyscyplinarne i za naruszenia honoru i godności żołnierskiej.; w latach 60. XX w. areszt domowy (kabinowy) polegał za zakazie opuszczania mieszkania (kabiny) w godzinach wolnych od zajęć służbowych oraz w dni wolne od zajęć, uczęszczania do klubów, kin, teatrów i korzystania z innych rozrywek, przyjmowania wizyt lub urządzania przyjęć; kara mogła być wymierzana zarówno oficerom, jak i chorążym oraz podoficerom zawodowym i nadterminowym, w wymiarze do 21 dni; kara orzekana na podstawie art. 38 § 2 kk WP przez sąd wojskowy w stosunku do oficerów zamiast kary zasadniczej aresztu; kara aresztu trwała najmniej jeden miesiąc, najwyżej jeden rok; oficer skazany za karę aresztu domowego w dalszym ciągu pełnił obowiązki służbowe, jednakże okres aresztu domowego nie był zaliczany do okresu służby wojskowej, lecz ciągłości jej nie przerywał; skazanemu potrącano 50% uposażenia na rzecz Skarbu Państwa.;
Zobacz też
wyróżnienia i kary stosowane w Wojsku Polskim
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Prawo karne Kategoria:Prawo wojskowe