podczas deportacji miało zginąć tysiące protestantów. Dokonywano masowych „pokazowych egzekucji” kamizardów (łamanie kołem i wieszanie na szubienicach). Represje przyniosły jednak odwrotny skutek, powodując przyłączenie się znacznej części ludności do powstania. 2 października 1703 oddział Jeana Cavaliera skutecznie atakuje katolicką milicję pod Vagnas, a następnie zostaje całkowicie rozbity przez wojska gen. JullienaF. Verdoglia: La guerra di successione spagnola, 1701-1715, dz. cyt., s. 26.. W lutym 1704 kamizardzi wprawdzie opanowali Vauvert, ale ich zbrojne ruchy w Vivarais i Camargue zostały krwawo stłumione. W pacyfikacjach wyróżniały się okrucieństwem katolickie oddziały „kadetów Krzyża” (cadets de la Croix) albo „białych kamizardów” (camisards blancs). 14 marca 1704 roku doszło do największego podczas powstania zwycięstwa odniesionego przez Cavaliera nad elitarnymi oddziałami wojska królewskiego na równinie Devois pod Martignargues.